လက္ရွိအခ်ိန္မွာ ကမာၻေပၚမွာ ေျမေအာက္ရထားလမ္း ကြန္ယက္စနစ္ရွိတဲ့ ၿမိဳ႕ႀကီးေပါင္း ၁၆၉ ၿမိဳ႕ထိရွိသြားၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ ကမာၻ႔ မီထ႐ိုပိုလီတန္ စာရင္းထဲကို ထပ္တိုးလာတဲ့ ကြန္ယက္ႏွစ္ခုကေတာ့ အီတလီႏိုင္ငံ၊ ပီ႐ူဂ်ီယာ Perugia metro နဲ႔ ထိုင္ဝမ္ႏိုင္ငံက Kaohsiung metro တို႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။

Perugia minimetro network ျပပံု

Perugia Minimetro

ပီ႐ူဂ်ီယာ (Perugia) မီထ႐ိုကို ၂၀၀၈ ခုႏွစ္၊ ဇန္နဝါရီလ ၂၉ ရက္ေန႔က စတင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့တာ ျဖစ္ၿပီး လိုင္းအရွည္ ၃ ကီလိုမီတာရွိကာ ဘူတာေပါင္း ၇ ခုပါဝင္ပါတယ္။ Minimetro လို႔လည္း ေခၚေဝၚၾကပါတယ္။ ဘူတာဒီဇိုင္းမ်ားကို နာမည္ေက်ာ္ ျပင္သစ္ဗိသုကာ Jean Nouvel က ေရးဆြဲခဲ့တယ္လို႔လည္း သိရပါတယ္။

Perugia Minimetro

Kaohsiung metro

Kaohsiung ၿမိဳ႕ဟာ ထိုင္ဝမ္ေတာင္ပိုင္းမွာ တည္ရွိၿပီးေတာ ၿမိဳ႕ေနလူဦးေရ ၁.၃ သန္းေက်ာ္ ရွိတဲ့ ၿမိဳ႕ႀကီးတစ္ၿမိဳ႕ ျဖစ္ပါတယ္။ Kaohsiung မီထ႐ိုကြန္ယက္မွာ လိုင္း ၂ လိုင္းပါဝင္ၿပီး အနီေရာင္လိုင္း (Red line) နဲ႔ အဝါေရာင္လိုင္း (Orange line) တို႔ျဖစ္ကာ စုစုေပါင္း အရွည္ ၄၂.၇ ကီလိုမီတာ ရွိပါတယ္။ ေတာင္/ေျမာက္ျဖတ္သန္း ဆက္သြယ္ထားတဲ့ အနီေရာင္လိုင္းကိုေတာ့ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္၊ မတ္လ ၉ ရက္ေန႔က စတင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့ၿပီး လိုင္းအရွည္ ၂၈.၃ ကီလိုမီတာ ရွည္လ်ားကာ ဘူတာေပါင္း ၂၄ ခုပါဝင္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ ဘူတာ ၁၅ ခုမွာ ေျမေအာက္ဘူတာမ်ား ျဖစ္ၿပီး က်န္ ၈ ခုကေတာ့ ေျမေပၚအထပ္ျမင့္(elevated) ဘူတာမ်ား ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ၁၄.၄ ကီလိုမီတာ ရွည္လ်ားကာ ဘူတာေပါင္း ၁၄ ခုပါဝင္မယ့္ အဝါေရာင္လုိင္းကိုေတာ့ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လအတြင္းမွာ ဖြင့္လွစ္ဖုိ႔ လ်ာထားပါတယ္။

Kaohsiung MRT network ျပပံု

World Games Station of Kaohsiung MRT

Related posts
1.ကမာၻ႔မီထ႐ို Highlights
2.World Metro Database

Sources:
1.http://www.krtco.com.tw/en/e-index.aspx
2.http://en.wikipedia.org/wiki/Kaohsiung
3.http://mic-ro.com/metro/metrocity.html?city=Perugia
4.http://mic-ro.com/metro/metrocity.html?city=Kaohsiung
5.http://www.urbanrail.net/as/asia.htm

က

မာၻ႕မီထရုိ highlights မ်ားကို တစုတစည္းတည္း ဖတ္႐ႈႏိုင္ေအာင္ တင္ျပ ေပးထား ပါတယ္။ အာရွတိုက္မွာ ရွိတဲ့ မီထ႐ိုပိုလီတန္မ်ား ကေန စတင္ေဖာ္ျပ ေပးသြားပါမယ္။ ယခုအခ်ိန္မွာ ကမာၻ႕ၿမိဳ႕ႀကီးေပါင္း ၁၅၀ ေက်ာ္မွာ မီထ႐ိုမ်ား ရွိေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ တည္ေဆာက္ေနဆဲ ၿမိဳ႕မ်ားလည္း ရွိပါတယ္။

၁။


အန္ကာရာ မီထ႐ုိ(တူရကီ)။ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္က စတင္ဖြင့္ လွစ္ခဲ့ၿပီး ဘူတာ႐ုံ ၁၂ ခုပါရွိသည္။ေျမေအာက္ လမး္ပိုင္း ၆.၅ ကီလီုမီတာ၊ ေျမေပၚ ၄.၉ ကီလိုမီတာႏွင့္ မိုးပ်ံတံတားျဖင့္ ၃.၂ ကီလိုမီတာ ရွည္လ်ားသည္။
၂။

ဘာကူ မီထ႐ို (အဇာဘိုင္ဂ်န္)။ လူဦး ေရ ၁.၇ သန္းေက်ာ္ရွိေသာ ယခင္ဆိုဗီယက္ ျပည္ေထာင္စု၀င္ ေဟာင္း အဇာဘိုင္ဂ်န္၏ ၿမိဳ႕ေတာ္ ျဖစ္သည္။ လိုင္း ၂ လိုင္းပါ မီထ႐ိုကြန္ယက္ စီမံကိန္းကို ၁၉၆၀ ႏွစ္မ်ားကတည္းက စတင္ခဲ့သည္။ ပထမဆံုးလိုင္းကို ၁၉၆၇ တြင္ စတင္ ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ခဲ့ၿပီး ဆက္လက္ တိုးခဲ်႕လာ ခဲ့ရာ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္တြင္ ရထားလမ္း အရွည္ ၃၀.၅ ကီလိုမီတာ အထိ ေရာက္ရွိခဲ့သည္။ လိုင္းအမွတ္ ၂ ကိုမူ ဘ႑ာေရး အခက္အခဲ မ်ားေၾကာင့္ မေဖာက္လုပ္ႏိုင္ေသး ေပ။

၃။

ေဘဂ်င္းမီထရုိ (တ႐ုတ္)။ တ႐ုတ္ ျပည္သူ႔သမၼတႏိုင္ငံ ၿမိဳ႕ေတာ္ Subway ေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားကို ၁၉၆၅ ခုႏွစ္က စတင္ခဲ့သည္။ ၿမိဳ႕ေတာ္ အေနာက္ပိုင္းတြင္ လိုင္းအမွတ္(၁)ႏွင့္ ၿမိဳ႕ေတာ္ ေတာင္ပိုင္းတြင္ လိုင္းအမွတ္(၂)တို႔ ပါ၀င္သည္။ ၁၉၈၇ တြင္ ၁၆ ကီလိုမီတာ ရွည္လ်ားေသာ အ၀ိုင္းပတ္ လိုင္းကို ေဖာက္လုပ္ခဲ့သည္။ ၁၉၉၀ တြင္ လိုင္းအမွတ္(၁)ကို ဆက္လက္ တိုးခ်ဲ႕ ေဖာက္လုပ္ခဲ့ၿပီး ၁၉၉၉ ခုႏွစ္တြင္ ၿပီးစီးခဲ့သည္။ လိုင္းအမွတ္ ၁၃ ဟုေခၚေသာ City rail လိုင္းကို ၁၉၉၉ ခုႏွစ္တြင္ပင္ စတင္ခဲ့ၿပီး ဘူတာ႐ုံေပါင္း ၁၆ ခုပါရွိသည္။

၄။

ဘာဆာ မီထ႐ုိ (တူရကီ)။ အစၥတန္ဘူ ၿမိဳ႕ေတာ္၏ ေတာင္ဘက္ ၁၅၀ ကီလိုမီတာ အကြာႏွင့္ အန္ကာရာ ၿမိဳ႕ေတာ္၏ အေနာက္ဘက္ ကီလုိမီတာ ၄၀၀ အကြာတြင္ တည္ရွိၿပီး လူဦေရ ၁.၃ သန္း ေနထိုင္သည္။ Bursaray ဟုေခၚေသာ Light metro system ကို အသံုးျပဳ လ်က္ရွိၿပီး ကီလိုမီတာ ၅၀ အထိ တိုးတက္ ေဖာက္လုပ္သြားရန္ စီမံခ်က္ ရွိသည္။ ယခု ေျပးဆြဲ ေနေသာ လိုင္း ၂ လိုင္းရွိၿပီး စုစုေပါင္း အရွည္ ၁၇.၅ ကီလိုမီတာ ရွိကာ ဘူတာေပါင္း ၁၇ ခုပါရွိသည္။ ၎တို႔အထဲမွ ၃ ခုမွာ ေျမေအာက္ ဘူတာမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။

၅။

ဘူဆန္ မီထ႐ို (ကိုးရီးယား)။ ေတာင္ကိုးရီးယား ႏိုင္ငံ၏ ဒုတိယ အႀကီးဆံုး ၿမိဳ႕ေတာ္ႏွင့္ အေရးပါေသာ ဆိပ္ကမ္းၿမိဳ႕ေတာ္ ျဖစ္သည္။ မီထ႐ို စီမံကိန္းကို ၁၉၇၉ ခုႏွစ္တြင္ ေရးဆြဲ ၿပီးစီးခဲ့ၿပီး လိုင္း(၁)၏ စီမံကိန္း လုပ္ငန္းမ်ားကို ၁၉၈၁ တြင္ စတင္ခဲ့သည္။ ေတာင္၊ေျမာက္လိုင္း(ေခၚ) လိုင္း(၁)ကို အဆင့္ဆင့္ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ၿပီး ၁၉၉၄ တြင္ အၿပီးသတ္ ႏိုင္ခဲ့သည္။ ၃၂.၅ ကီလိုမီတာ ရွည္လ်ားၿပီး ဘူတာ႐ုံ ၃၄ ခုပါ၀င္သည္။ လိုင္းအမွတ္(၂)ကို ၁၉၉၁ တြင္ စတင္ ေဖာက္လုပ္ခဲ့ၿပီး ၂၂ ကီလိုမီတာရွည္က ဘူတာ႐ုံ ၂၁ ခုပါ၀င္သည္။ ၁၉၉၇ ခုႏွစ္တြင္ လုိင္း(၃)ကို စတင္ ေဖာက္လုပ္ခဲ့ၿပီး ၂၀၀၂ ခုႏွစ္တြင္ ၿပီးစီးသည္။ လက္ရွိ ဘူဆန္ မီထ႐ိုသည္ ၉၀ ကီလုိမီတာ ရွည္လ်ားၿပီး ၉၁ ဘူတာ ပါ၀င္သည္။

၆။

ခ်င္ႏိုင္း မီထ႐ို (အိႏၵိယ)။ အိႏၵိယႏိုင္ငံ ေတာင္ပိုင္း တမီးလ္နာဒူး ျပည္နယ္ ၿမိဳ႕ေတာ္ ခ်င္ႏိုင္း (ယခင္“မဒရပ္စ္”) သည္ လူဦးေရ ၅ သန္းေက်ာ္ ေနထိုင္ေသာ ၿမိဳ႕ႀကီးတစ္ၿမိဳ႕ ျဖစ္သည္။ ၿမိဳ႕ေတာ္၏ MRT စနစ္ ပထမ အဆင့္ကို ၁၉၉၇ ခုႏွစ္၊ ေအာက္တုိဘာ ၁၉ ရက္က ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည္။ လမ္းအရွည္ ၉ ကီလိုမီတာ ရွိၿပီး ေျမေပၚလမ္းပိုင္းတြင္ ဘူတာ ၈ ခုပါရွိၿပီး က်န္ လမ္းပိုင္းမ်ားမွာ မိုးပ်ံလမ္းမ်ား (elevated) ျဖစ္သည္။ ခ်င္ႏိုင္းၿမိဳ႕တြင္း ရထားလမ္း ကြန္ယက္မ်ားကို အဓိက လိုင္း ၃ လိုင္းျဖင့္ ၀န္ေဆာင္မႈေပးလ်က္ရွိသည္။
၇။

ခ်ဳံကြင္း (Chongqing) မီထ႐ို။ တ႐ုတ္ျပည္ အလယ္ပိုင္း ယန္႔ဇီ ျမစ္ကမ္းတြင္ တည္ရွိၿပီး လူဦးေရ ၄.၄ သန္းေက်ာ္ ေနထိုင္ေသာ ၿမိဳ႕ႀကီး တစ္ၿမိဳ႕ျဖစ္သည္။ ပထမဆံုး မိုႏိုရထားလိုင္း (Monorail) ကို ၂၀၀၅ ခုႏွစ္ ဇြန္လ၌ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ၿပီး ၁၃.၅ ကီလိုမီတာ ရွည္လ်ားကာ ဘူတာ ၁၃ ခုပါရွိသည္။ လိုင္းအမွတ္ ၂ ကို ဆက္လက္ တိုးခဲ်႕ လ်က္ရွိၿပီး ၿပီးဆံုးခ်ိန္တြင္ ၁၉.၁၅ ကီလိုမီတာႏွင့္ ဘူတာေပါင္း ၁၈ ခုထိ ရွိလာမည္ျဖစ္သည္။ ရထားတြဲမ်ားကို Hitachi ႏွင့္ Changchun ကုမၸဏီ တို႔ ပူးေပါင္းတည္ေဆာက္သည္။

၈။

ေဒဂူး မီထ႐ို (ကိုးရီးယား) ။ ကိုးရီးယား ကၽြန္းဆြယ္၏ ေတာင္ဘက္တြင္ တည္ရွိၿပီး လူဦးေရ ၂.၅ သန္းေက်ာ္ ေနထိုင္သည္။ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္တြင္ ေဒဂူးၿမိဳ႕ Subway ကို စတင္ ေဆာက္လုပ္ခဲ့ၿပီး ကြန္ယက္တြင္ လိုင္း ၆ လိုင္းပါရွိကာ အဆင့္ ၃ ဆင့္ျဖင့္ တည္ေဆာက္မည္ ျဖစ္သည္။ ေဆာက္လုပ္ေရး အဆင့္ ၁ တြင္ လိုင္း ၃ လိုင္းပါ၀င္ၿပီး ၂၀၀၇ ခုႏွစ္တြင္ ၿပီးစီးရန္ ရည္မွန္းထားသည္။ ယခုလက္ရွိတြင္ လိုင္း အမွတ္ ၁ ႏွင့္ ၂ ကို စတင္ ေျပးဆြဲေနၿပီ ျဖစ္သည္။ လိုင္းအမွတ္ ၁ သည္ ၂၆ ကီလိုမီတာ ရွည္လ်ားကာ ဘူတာ႐ံု ၃၀ ပါ၀င္ၿပီး၊ လိုင္း ၂ သည္ ၂၈ ကီလိုမီတာရွည္ကာ ၂၆ ဘူတာ ပါရွိသည္။ လိုင္းအမွတ္ ၃ မွာ တည္ေဆာက္ဆဲျဖစ္ၿပီး ၂၁.၅ ကီလိုမီတာ ရွည္လ်ားမည္ ျဖစ္သည္။
၉။


ေဒလီ မီထ႐ို (အိႏၵိယ)။ ေဒလီ မီထ႐ိုတြင္ လိုင္းသံုးလိုင္း ပါ၀င္ၿပီး ၅၆ ကီလိုမီတာ ရွည္လ်ားကာ ဘူတာ ၅၀ ပါရွိသည္။ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ မတ္လတြင္ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ေသာ လိုင္း ၁ သည္ ၂၁.၃ ကီလိုမီတာ ရွည္လ်ားၿပီး ဘူတာ ေပါင္း ၁၈ ခုပါ၀င္သည္။ လိုင္းတစ္ခုလံုး elevated ျဖစ္သည္။ လိုင္း ၂ သည္ ေျမေအာက္ ရထားလိုင္း ျဖစ္ၿပီး ၁၂ ကီလိုမီတာ ရွည္လ်ားကာ TBM စက္မ်ား အသံုးျပဳ၍ ေဖာက္လုပ္ခဲ့သည္။ လိုင္း ၃ တြင္ ေျမေပၚ၊ ေျမျပင္ႏွင့္ ေျမေအာက္ အပိုင္းမ်ား ေပါင္းစပ္ ပါ၀င္ကာ ၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ႏွစ္လယ္ပိုင္းတြင္ ေဖာက္လုပ္ ၿပီးစီးခဲ့သည္။ ၃၃.၅ ကီလိုမီတာ ရွည္လ်ားသည္။

၁၀။


ဖူကူအုိကာ မီထ႐ို (ဂ်ပန္)။ က်ဴ႐ႈးကၽြန္း၏ ေျမာက္ပိုင္းတြင္ တည္ရွိၿပီး လူဦးေရ ၁.၂ သန္း ေနထိုင္သည္။ ၁၉၇၃ ခုႏွစ္တြင္ Subway system ကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ရန္ ဆံုးျဖတ္ ခဲ့သည့္။ ေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားကို ၁၉၇၅ ခုႏွစ္တြင္ စတင္ခဲ့သည္။ ဖူကူအိုကာ subway ကြန္ယက္တြင္ လိုင္းႏွစ္လိုင္း ပါ၀င္ၿပီး ၁၇.၈ ကီလိုမီတာ ရွည္လ်ားကာ ဘူတာ ၁၉ ခုပါ၀င္သည္။ ကိုင္ဇူကာႏွင့္ မိုင္ႏိုဟားမား ႏွစ္ဘူတာမွ လြဲ၍ က်န္ဘူတာ မ်ားသည္ ေျမေအာက္ ဘူတာမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္တြင္ တတိယ ေျမာက္လိုင္းကို ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည္။
၁၁။

ဂြမ္က်ိဳး (Guangzhou) မီထ႐ို။ ဂြမ္ေဒါင္း ျပည္နယ္၏ ၿမိဳ႕ေတာ္ျဖစ္ၿပီး လူဦးေရ ၇ သန္းေက်ာ္ ေနထိုင္သည္။ Subway network စီမံကိန္းကို ၁၉၈၉ တြင္ စတင္ခဲ့ၿပီး ေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္ငန္းမ်ားကိုေတာ့ ၁၉၉၃ ခုႏွစ္တြင္ စတင္ခဲ့သည္။ Line 1 ကို ၁၉၉၉ ခုႏွစ္တြင္ ေဖာက္လုပ္ ၿပီးစီးခဲ့ၿပီး ၁၈.၅ ကီလိုမီတာ ရွည္လ်ားကာ ဘူတာ ၁၆ ခုပါ၀င္သည္။ Line 2 ကို ၂၀၀၂ ခုႏွစ္တြင္ စတင္ ေျပးဆြဲခဲ့ၿပီး ၂၃.၃ ကီလိုမီတာ ရွည္လ်ားကာ ဘူတာ ၂၀ ပါရွိသည္။ ဘူတာ ႏွစ္ခုမွာ elevated ျဖစ္ၿပီး တစ္ခုမွာ ေျမျပင္ဘူတာ ျဖစ္သည္။ ရထားမ်ား၏ ပ်မ္းမွ် အျမန္ႏႈန္းမွာ တစ္နာရီလွ်င္ ၃၆ ကီလိုမီတာ ျဖစ္သည္။

၁၂။

ဂြမ္ဂ်ဴး မီထ႐ို (ကိုးရီးယား)။ လူဦးေရ ၁.၃၆ သန္း ေနထိုင္ေသာ ၿမိဳ႕ျဖစ္ၿပီး ကိုးရီးယား ကၽြန္းဆြယ္၏ အေနာက္ေတာင္ အစြန္းတြင္ တည္ရွိသည္။ ဂြမ္ဂ်ဴး subway ၏ ပထမဆံုး လိုင္းကို ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ ဧၿပီလတြင္ ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည္။ လက္ရွိလိုင္း၏ အရွည္မွာ ၁၁.၉ ကီလိုမီတာ ရွိၿပီး ဘူတာ ၁၄ ခုပါရွိသည္။ အဆိုပါလိုင္းကို ဆက္လက္ ေဖာက္လုပ္လ်က္ရွိၿပီး ၂၀၀၈ ခုႏွစ္တြင္ ၿပီးစီးမည္ဟု သိရသည္။ ၿမိဳ႕၏ အေရွ႕ဘက္မွ အေနာက္ဘက္သို႔ ဆက္သြယ္ထားၿပီး စုစုေပါင္း အရွည္ ၂၀.၁ ကီလိုမီတာ ရွိလာမည္ ျဖစ္ကာ ဘူတာေပါင္း ၁၉ ခုထိရွိလာမည္ ျဖစ္သည္။

၁၃။

ဟိုင္ဖာ မီထ႐ို (အစၥေရး)။ အစၥေရးႏိုင္ငံ၏ ေျမာက္ဘက္ ေျမထဲပင္လယ္ ကမ္းေျခတြင္ တည္ရွိၿပီး လူဦးေရ ၄ သိန္းေက်ာ္ ေနထိုင္ေသာ ၿမိဳ႕ျဖစ္သည္။ ၿမိဳ႕တည္ေနရာ အေနအထားအရ ကမ္းေျခတေလွ်ာက္ႏွင့္ ကာမယ္လ္ ေတာင္တို႔ၾကား စီးပြားေရးဇံု၊ ပင္လယ္ကမ္းေျခ အပန္းေျဖ ေနရာမ်ားႏွင့္ လူေနရပ္ကြက္မ်ားအၾကား ထိေရာက္ ေကာင္းမြန္ေသာ သယ္ယူ ပို႔ေဆာင္ေရး တစ္ခု လိုအပ္သည့္ အတြက္ Subway ကြန္ယက္တစ္ခု တည္ေဆာက္ ရျခင္း ျဖစ္သည္။ လိုင္းတစ္လိုင္း တည္းသာရွိသည့္ ဟိုင္ဖာမီထ႐ိုသည္ Paris Square မွစတင္၍ ကာမယ္လ္ ေတာင္ေပၚရွိ Gan Ha’em ဘူတာတြင္ အဆံုးသတ္ၿပီး ၁.၇၅ ကီလိုမီတာ ရွည္လ်ားသည္။ ၁၉၅၉ ခုႏွစ္ကတည္းက ဖြင့္လွစ္ခဲ့ၿပီး ဘူတာ ၆ ခုပါရွိသည္။

၁၄။

ဟီ႐ုိရွီးမား မီထ႐ို (ဂ်ပန္)။ ေရာ္ဘာ တာရာ အသံုးျပဳ ထားေသာ Monorail စနစ္တစ္ခု ျဖစ္သည္။ ရထားလိုင္း အရွည္ စုစုေပါင္း ၁၈.၄ ကီလိုမီတာ ရွည္လ်ားၿပီး ၿမိဳ႕လယ္ပိုင္း ၁.၉ ကီလိုမီတာမွာ ေျမေအာက္ ရထားလမ္းပိုင္း ျဖစ္သည္။ ဘူတာ႐ုံေပါင္း ၂၁ ခုပါ၀င္ၿပီး သံုးခုမွာ ေျမေအာက္ ဘူတာမ်ား ျဖစ္ကာ က်န္ ၁၈ ခုမွာ ေျမေပၚဘူတာမ်ား ျဖစ္သည္။

၁၅။

ေဟာင္ေကာင္ မီထ႐ို (တ႐ုတ္)။ ေဟာင္ေကာင္ MRT ၏ အေျခခံ ကြန္ယက္ ဒီဇိုင္းကို ၁၉၇၀ ႏွစ္မ်ား အေစာပိုင္း ကတည္းက ေရးဆြဲခဲ့ၿပီး ၁၉၇၄ ခုႏွစ္က်မွ ေဖာက္လုပ္မႈမ်ား စတင္ခဲ့သည္။ လိုင္း ၃ လိုင္း ပါဝင္သည္။ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္တြင္ ေလဆိပ္အသစ္ ေဆာက္လုပ္ေသာ အခါ MRT ကိုလည္း ေလဆိပ္ႏွင့္ ဆက္သြယ္ရန္ ထပ္မံ တိုးခ်ဲ႕ခဲ့သည္။ ေဟာင္ေကာင္ ၿမိဳ႕လယ္မွ ေလဆိပ္အထိ ေျပးဆြဲေပးေသာ Airport Express သည္ ၂၃ မိနစ္သာ ၾကာျမင့္ၿပီး ၁၀ မိနစ္လွ်င္ တစ္စီးႏႈန္းျဖင့္ ေျပးဆြဲေပးလ်က္ ရွိသည္။ Kwun Tong လိုင္းကို တုိးခ်ဲ႕ထားသည့္ Quarry Bay မွ North Point အထိအပိုင္းကို ၂၀၀၁ ခုႏွစ္တြင္ ဖြင့္လွစ္ခဲ့သည္။ ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ အထိ စာရင္းမ်ားအရ မီထ႐ို ရထားလမ္း အရွည္ ၈၂.၂ ကီလိုမီတာ ရွိၿပီး ဘူတာေပါင္း ၅၀ ရွိသည္။ ဘူတာ ၃၄ ခုမွာ ေျမေအာက္ ဘူတာမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။
မွတ္သားဖြယ္ရာ လိုင္းမ်ား
KWUN TONG LINE: 12.5 km
TSUEN WAN LINE: 16 km
ISLAND LINE: 14.7 km
TUNG CHUNG LINE: 30.8 km
TSEUNG KWAN O LINE: 12.5 km

၁၆။

Izmir မီထ႐ို (တူရကီ)။ တူရကီႏိုင္ငံ အေနာက္ပိုင္းတြင္ တည္ရွိေသာ လူဦးေရ ၁.၈ သန္းေက်ာ္ ေနထိုင္ေသာ ႏိုင္ငံ၏ တတိယ အႀကီးဆံုး ၿမိဳ႕ျဖစ္သည္။ ပထမဆံုး မီထ႐ိုလိုင္းသည္ ၁၁.၅ ကီလိုမီတာ ရွည္လ်ားၿပီး ဘူတာ႐ုံ ၁၀ ခု ပါဝင္သည္။ ရထားလိုင္းကို ၂၀၀၀ ခုႏွစ္ ေမလ ၂၂ ရက္ေန႔တြင္ စမ္းသပ္ ေျပးဆြဲခဲ့ၿပီး၊ ပံုမွန္ ခရီးသည္ ပို႔ေဆာင္ေရး ဝန္ေဆာင္မႈကို အဆိုပါႏွစ္ ၾသဂုတ္လ ၂၅ ရက္ေန႔တြင္ စတင္ခဲ့သည္။ ရထားလိုင္း၏ ၄.၄ ကီလိုမီတာမွာ ေျမေအာက္ လမ္းေၾကာင္း ျဖစ္ၿပီး ၂.၃ ကီလိုမီတာ အရွည္မွာ elevated လိုင္းျဖစ္သည္။ ခရီးစဥ္ အစအဆံုး ၾကာခ်ိန္ ၁၆ မိနစ္သာ ရွိသည္။ ပလက္ေဖာင္းမ်ား၏ အလ်ားမွာ ၁၂၅ မီတာ ရွိၿပီး ၇၅၀ ဒီစီ ဗို႔အားသံုး တြဲသံုးတြဲ ပါ ရထားမ်ားျဖင့္ ေျပးဆြဲသည္။

၁၇။

အင္ခ်ဳံ(ကိုးရီးယား)။ ဆိုးလ္ၿမိဳ႕ အေနာက္ဘက္ ကီလိုမီတာ ၃၀ အကြာတြင္ တည္ရွိၿပီး လူဦးေရ ၂.၅ သန္း ေနထိုင္ေသာ ၿမိဳ႕ျဖစ္သည္။ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္တြင္ ဖြင့္လွစ္ခဲ့ၿပီး ဆိုးလ္၊ ဘူဆန္၊ ေဒဂူး မီထ႐ုိ တို႔ၿပီးေနာက္ ကိုးရီးယား၏ စတုတၳေျမာက္ မီထ႐ုိ ျဖစ္လာခဲ့သည္။

ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္...